Σακχαρώδης Διαβήτης
Ποια η διαφορά μεταξύ του σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι και τύπου II; Είναι κληρονομικό νόσημα; Σε τι συνίσταται η θεραπευτική του αντιμετώπιση;
Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί σύνδρομο, έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό τη διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης και εκφράζεται με αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου του αίματος. Τιμή σακχάρου αίματος 8 ώρες μετά το τελευταίο γεύμα ίση ή μεγαλύτερη από 126mg/dl θεωρείται ενδεικτική σακχαρώδη διαβήτη.
Ο σακχαρώδης διαβήτης διακρίνεται σε:
- Διαβήτη τύπου I, που εμφανίζεται λόγω έλλειψης ινσουλίνης. Η έλλειψη ινσουλίνης αποδίδεται στην βλάβη των ειδικών κυττάρων του παγκρέατος που την παράγουν, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη και αυτή να αυξάνει στο αίμα. Τα άτομα αυτά εξαρτώνται από την εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης, συνήθως με υποδόριες ενέσεις και αν υπάρχει ανάγκη ενδοφλεβίως.
- Διαβήτη τύπου II, που εμφανίζεται συνήθως σε άτομα παχύσαρκα, μεγαλύτερης ηλικίας (35-60 ετών) και οφείλεται στην αδυναμία δράσης της ινσουλίνης του οργανισμού. Στα άτομα αυτά οι αυξημένες τιμές σακχάρου του αίματος αντιμετωπίζονται με δίαιτα και στη συνέχεια εάν αυτή δεν αποδίδει, με χορήγηση αντιδιαβητικών δισκίων. Μετά από αρκετά χρόνια αναπτύσσεται συχνά αντοχή στα αντιδιαβητικά δισκία, οπότε οι ασθενείς αυτοί μπορεί να χρειασθούν ινσουλίνη.
Τα κύρια συμπτώματα ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη είναι: μεγάλη δίψα (πολυδιψία) με αύξηση του ποσού των ούρων (πολυουρία), αύξηση της όρεξης (πολυφαγία), και ταυτόχρονη ελάττωση του σωματικού βάρους, εύκολη κόπωση και αδυναμία.
Οι διαβητικοί παρουσιάζουν ευπάθεια στις λοιμώξεις ιδιαίτερα του ουροποιητικού συστήματος και του δέρματος.
Μετά από κακή μακροχρόνια ρύθμιση του σακχάρου παρουσιάζονται βλάβες σε σημαντικά όργανα όπως: τα μάτια, τα αγγεία (με κίνδυνο ανάπτυξης εμφραγμάτων ή αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων), τους νεφρούς καθώς και το νευρικό σύστημα.
Η αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη γίνεται με την κατάλληλη διαιτητική αγωγή που αποσκοπεί στην διατήρηση του σωματικού βάρους στα κανονικά επίπεδα. Επίσης συστήνεται η αποφυγή της ζάχαρης, των λιπαρών γευμάτων και του οινοπνεύματος, καθώς και η αύξηση τροφών πλούσιων σε φυτικές ίνες όπως φρούτα, όσπρια και λαχανικά.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η καθημερινή σωματική άσκηση, όπως το βάδισμα, η οποία αυξάνει την κατανάλωση της ενέργειας και βελτιώνει το σάκχαρο του αίματος.